ورود کاربر

جملات تربیتی

هر طفل ممكن است كه سبب نورانيت عالم گردد و يا سبب ظلمانيت آفاق شود لهذا بايد مسئله تربيت را بسيار مهم شمرد.

فضیلت صلح و آشتی( قسمت اول)

قسمت اول
نویسنده : فیروزه کیهانی

انسان از آغاز زندگی ، در میان سایر افراد و در ارتباط با آنها قرار دارد . رفتار وی به تدریج  ، رنگ اجتماعی پیدا كرده  ، یادگیری اجتماعی آغاز شده ،  رشد اجتماعی  پدیدار می گردد. تكامل روابط اجتماعی  یكی از نشانه های رشد اجتماعی  است كه مستلزم هماهنگی با گروه اجتماعی و پیروی از هنجارهای جامعه است یعنی  فرد   خود را عضوی از گروه بداند ، روابط متقابل میان اعضا گروه را درك كند و با دیگران هماهنگی و سازگاری و همكاری داشته باشد.
یكی از وظایف هر پدر و مادری این است كه فرزندان خود را به نحوی تربیت كند كه رفتار های مطلوب اجتماعی را آموخته و بتوانند مصداق صفات والای انسانی شوند و با افراد مختلف از هر طبقه ، نژاد ،رنگ ،مشرب و آیینی ارتباط بر قرار كرده ، محبت و همدردی خود را نثار آنان كنند و مظهر مودت و شفقت گردند.
حال این سوال را میتوان از خود پرسید كه چه كنیم تا فرزندان مان توانایی صلح و سازش با افراد و محیطهای مختلف را پیدا كنند ؟
كودكان در طول رشد ، سعی میكنند رفتاری مشابه رفتار والدین خود داشته باشند و این چیزی است كه بیشتر ما به عنوان پدر و مادر شاهد آنیم ، مثلا  طرز  بر خورد  ما نسبت به خانواده ، همسایگان ،دوستان ، آشنایان و اینكه در ارتباط با  آنان تا چه سطحی الگوی مناسب رفتاری برای اطفال مان داریم ، می تواند بسیار بر روند رفتار و بر خورد و حركات آنها اثر گذار باشد .
از طرفی كودكی كه به آسانی دوست پیدا می كند و با آنها رفتار خوبی دارد ، این مهارت را از والدین خود آموخته  است و یا كودكی كه بیشتر در مورد نقاط مثبت دیگران شنیده ،    توانایی سازگاری بیشتری با دیگران پیدا می كند . رفتار والدین زمانی موثر است و فرزندان تاثیر مثبت گذاشته آنان را به پیروی از والدین وا می دارد كه سازگاری و ملایمت آنها عاری از ریا وتصنع و تظاهر انجام شود و روح حقیقی همكاری و سازگاری موجب آن رفتار باشد . همچنین رفتار خوب ، مستمر و مداوم باشد زیرا در غیر اینصورت ، در فرزندان حالت مقاومت ایجاد می شود و به اعمالی دقیقا عكس كارهای والدین دست میزنند .
محیط خانواده وفضای حاكم بر آن  نیز در ایجاد روحیه ملایمت و دوستی در كودكان موثر است . وجود اختلاف و مشاجره ، بین پدر و مادر ، در روابط میان اعضاء خانواده ، اعم از عوامل پرخاشگری و خشونت  و عدم صلح و آشتی در كودكان بشمار می رود ، در حالیكه در خانواده ای كه مسائل و مشكلات با مشاوره و همدلی ، طرح و چاره اندیشی می شوند و جائی برای دیكتاتوری و فشار وجود ندارد  ، فرزندان ، درستی و گذشت و رفتارهای منطقی را از والدین می آموزند  و احساس می كنند كه عشق و محبت و مراقبت والدین آنها را در برابر مشكلات محفوظ نگاه می دارد و همین امر موجب میشود كه  روحیه ای آرام پیدا كنند و بتوانند خود را با افراد مختلف و آْراء و عقاید متفاوت و محیط و شرایط گوناگون تطبیق داده ، هماهنگ كنند . ( البته در هر خانواده مسائل و اختلاف نظر ها یی وجود دارد ولی آنچه مهم است نحوهء بر خورد با آنها ست كه باید صحیح و عاقلانه انجام گیرد  ) .
كودك باید رفتار جمعی را در كنار سایر كودكان و هنگام فعالیت های گروهی بیاموزد . بردن كودك به پارك ، پیك نیك و ترتیب دادن بازی ها و سایر فعالیتهای گروهی با همسالان یا بزرگتر ها ، رفتار صحیح با دیگران را به وی آموخته ، كمك بزرگی به رشد اجتماعی اش می كند . در گروه همسالان ،  متكی به خود می باشد و مجبور است قوانین و موازین اجتماعی را یاد بگیرد . در چنین مواردی ( مثل پارك ) ، در صورت لزوم ، گفتن كلمات كلیدی مثل " نوبت را رعایت كنید " یا " با هم بازی كنید "یا " آرام باشید "مفید و آموزنده است .
تشویق كودكان به محبت ورزیدن ، همدلی و نوعدوستی مفید است . محبت كردن و استفاده از راههای محبت آمیز را باید به كودكان آموزش داد. والدین می توانند با توضیح این مطلب كه دیگران هم احساساتی درست مانند آنها دارند ، شفقت و همدردی و همچنین رعایت و ملاحظه كاری را به كودكان  یاد دهند . اینكه كودك ، بتواند دیدگاه دیگران را در نظر داشته باشد و خود را در موقعیت و وضعیت طرف مقابل تصور نماید ، در رشد و تقویت حس همدلی وی تاثیر بسزایی دارد.
بنا به تحقیق دانشمندان ،كودكانی كه در سطح بالایی از همدلی قرار دارند به شیوه جامعه پسندانه تری رفتار می كنند . آموزش بعضی از آداب اجتماعی لازم است بطور مثال :
والدین می توانند در هنگام لزوم ، معذرت خواهی و اظهار تاسف كنند و نباید تصور نمایند كه با این كار ، قدرت و موقعیت شان تضعیف خواهد شد. وقتی كودكان بشنوند كه مادر یا پدری ابراز تاسف می نماید ، آنها هم یاد میگیرند كه به این طرز عمل كنند ولی اگر هیچگاه معذرت خواهی را نشنوند  ، ممكن است فكر كنند كه عذر خواهی  علامت ضعف است . وقتی پدر  یا مادری می گوید متاسفم كه ناراحتت كردم ، این عمل به كودك نشان می دهد كه پدر یا مادرش واقعا بر احساسات خود مسلط است و نیز راه را برای یك گفتگوی صمیمانه باز می كند .
والدین همچنین  می توانند توجه كودكان را به وجود  تفاوت های فردی جلب نمایند . مثلا به زبان ساده بگویند كه  افراد متفاوت ، هر كدام ظاهر و  اخلاق متفاوت دارند . یكی  ملایم و دیگری كمتر آرام است . یكی قوی تر و دیگری ضعیف تر . یكی ...... و او را به مدارا با سایرین تشویق كنند.
بدین ترتیب ، والدین با رعایت این حدودات ،   فضای سالمی برای رشد فرزندان آزاده فراهم می سازند  و كودك در این فضا یاد می گیرد كه رفتار های صلح آمیز كدامند و آنها را تمرین می كند  ودر می یابد همه با یكدیگر تفاوتها و اختلافهایی داریم ، اما این دلیلی برای جنگ و جدال نیست . او رفتار های جایگزین جنگ و جدال را بكار می برد  و  رفتارهای غیر صلح آمیز را تشخیص می دهد و از آنها پرهیز می كند .  همچنین  می آموزد كه چگونه با طبیعت ، خانواده و با دیگران در صلح باشد .
همراهان گرامی  ، والدین عزیز ! ادامه این بحث را در  قسمت دوم  مقاله  " فضیلت صلح و آشتی " پی خواهیم گرفت و با جنبه های دیگر رشد و تعلیم و تربیت اطفال دلبند برای كسب این فضایل ، آشنا می شویم .
در آخر این مقال ، توصیه میشود متن ذیل را روی كاغذی زیبا نوشته و در اطاق كودك خویش یا در هر جای مناسب دیگر منزل تان نصب كرده ، همیشه همراه او بخوانید  :

" خدا با جمیع صلح است ما چرا در جنگ باشیم . "

" در خانهء خود صلح و آشتی را بر قرار سازید . "


شاد و پیروز باشید !

نگرانی والدین از یادگیری منفی کودکان از حضور در جامعه

مقاله بسیار جالب ومفیدی بود.یکی از نگرانی های والدین از خضور کودکان در جامعه یادگیری منفی کودکان است . آنها غالبا اظهار می کننداز وقتی کودکمان به مهد رفته فلان حرف را یادگرفته ویا این رفتار رادر اثر بازی با کودکان دیگر آموخته است .اگر چه دقت در انتخاب محیط های مناسب کودکان یکی از وظایف والدین است اما این مراقبت به معنا نیست که کودکان را از مشاهده فرهنگهاوطبقات مختلف جامعه محروم کنیم.بایدبپذیریم که کودکان خواه ناخواه در جامعه با این تفاوتها مواجه خواهند شد. آنها دیر یا زود رفتارهای منفی و کلمات ناپسند را خواهند شنید. آیا بهتر نیست از همین امروز نحوه ی صحصح مقابله با اینگونه مسایل را بیاموزند؟وقتی کودکی کلمه ناپسندی راکه از همبازی خود یادگرفته میتوان با ملایمت ومحبت به او گفت:عزیزم خانواده ما این کلمات رادوست ندارند واستفاده نمی کنند.ویا وقتی کودک کار نادرستی انجام میدهد میتوان نام رفتاردرستی که فراموش شده را ذکر نمود وبه کودک یادآوری کردکه چه کاری باید انجام دهدتا اینکه از او انتقاد شود ویا مورد توبیخ وتنبیه قرار گیرد.مثلا وقتی کودک دوست خود را میزندبه او بگوییم:زدن کار خوبی نیست . هیچکس اجازه ندارد کسی رابزند . بادوستت مهربان باش . در نهایت موثرترین یادگیری کودک از خانواده ونحوه برخورد والدین با مسایل خواهد بود.

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • تگ های مجاز : <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.

اطلاعات بیشتر در مورد قالب های ورودی

سیستم امنیتی
این سیستم امنیتی برای دفع کامنت های اسپم است.
Image CAPTCHA
حروفی را که در تصویر می بینید را تایپ کنید.